Close
Ovogodišnja alumnistkinja Fakulteta likovnih umetnosti u Beogradu, umetnica Ivana Ivković, predstavlia se konceptom COM/PASSION (Sa/osećanje), koji obuhvata izložbu, performans i publikaciju, a polazi od sagledavanja umetničke prakse u trajanju, u kojem se radovi iz različitih perioda dovode u odnos i čitaju iz perspektive savremene teorije i društvenog konteksta. Izložba i publikacija organizovane su kroz pet celina: Since I Met You I Have No Peace, Like There Is No Tomorrow, In Him We Trust, Monuments i Trust, koje su koncipirane kao otvorena problemska polja. Njihova logika nije hronološka, već relacijska: radovi iz različitih vremenskih perioda uspostavljaju dijaloški odnos, čime se naglašava nadgradnja njihovih značenja kroz vreme i u kontekstima u kojima se izlažu. U tom kretanju razvija se istraživanje destabilizovanih odnosa između tela, kolektiva, istorije, sistema moći, poverenja i empatije. Radovi zato nisu samo refleksija vremena u kojem su nastali, već nagoveštavaju ono što tek postaje vidljivo, a njihova značenja se izoštravaju u susretu sa događajima koji ih naknadno rasvetljavaju. Tu se uspostavlja anticipacijski karakter: umetnički rad ne sledi stvarnost, već je preseca, registruje i artikuliše promene pre nego što se one u potpunosti uspostave u društvenoj i političkoj ravni. On funkcioniše kao oblik mišljenja koji prethodi sopstvenom kontekstu, dok ga istovremeno proizvodi.
Rad u formi tepiha iz 2012. godine, sa porukom Since I Met You I Have No Peace, u novoj iteraciji iz 2025. svodi se na frazu NO PEACE, kao kondenzovanu oznaku trajne nestabilnosti savremenog trenutka. Instalacija Like There Is No Tomorrow, prvobitno realizovana u Bejrutu 2015. godine, nakon eksplozije na istoj lokaciji 2020. godine i u kontekstu današnjih dešavanja, čita se kao slika sveta na ivici, istovremeno kao svedočanstvo i anticipacija, kao upozorenje koje ukazuje na krhke prelaze između prošlosti, sadašnjosti i mogućih budućnosti. Crtež Presente 6 iz 2011. godine, nastao na osnovu dokumentarne fotografije istupanja šest peruanskih žena u borbi za prava i potragu za nestalim licima, sučeljava se sa serijom Monuments, koja kroz muško telo u delegiranom performansu istražuje odnos pojedinca i sistema, čime se otvara pitanje heteronormativnih opresija patrijarhata i njihove povezanosti sa širim strukturama moći, dominacije i rodnih narativa, te ukazuje na potrebu za sagledavanjem fluidnih identitetskih formi kao suprotnosti normativnim modelima u kontekstu postpatrijarhalnih i postkolonijalnih težnji. COM/PASSION je prostor u kojem se ispituje odnos između afekta i političkog: saosećanje se pojavljuje kao relacijski princip koji povezuje individualno i kolektivno, dok strast deluje kao energija koja te odnose pokreće. Otuda i ključno pitanje koje ova postavka otvara: kakve oblike zajedništva je još moguće misliti u svetu koji uporno razgrađuje uslove za solidarnost.
Tročasovni delegirani performans u bivšem klubu Akademija, u podrumu Fakulteta likovnih umetnosti u Beogradu. Akademija, nekada centralno mesto beogradske alternativne kulturne scene – prostor slobode unutar same „utrobe” institucije, dugo je bio nedostupan javnosti. U ovom performansu vraća se kao živo mesto potencijalne destabilizacije, gde se umetničke, društvene i afektivne tenzije sudaraju sa strukturama kontrole. Kroz filmsku i imerzivnu atmosferu koja priziva sećanje na sam klub, rad se odvija kao kolektivni san ili daleko prisećanje na prolazne trenutke nekadašnje slobode, na mesto gde su solidarnost, pobuna i zajedništvo još uvek mogući. U centru performansa nalaze se muški izvođači vođeni minimalističkim sugestijama koreografije uz visok stepen slobode i odgovornosti da reaguju i ponašaju se u skladu sa onim što i kako osećaju. Postavljanjem muškog tela u poziciju izloženosti i kolektivne ranjivosti konvencionalni pogled se invertuje, pri čemu telo postaje medij kroz koji se ispituju moć, rod, poverenje i kolektivne dinamike. Sam naslov rada nosi oba značenja: saosećanje kao relacijski princip koji povezuje ljude, i strast kao energija koja pokreće kolektivno telo – intenzitet koji opstaje uprkos sistemima koji uporno nastoje da ga razgrade.
Fotografije: Ivan Zupanc, Hana Sokolović, Marija Konjikušić, Bojana Janjić
